အစပြုသူများပြုသော ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု အမှား ၇ ခု

အစပြုသူများပြုသော ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု အမှား ၇ ခု

အစပြုသူများအတွက် အကောင်းဆုံး ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုမှာ ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဘောလုံးပေးခြင်း၊ ခြေထောက်နှစ်ဖက်အသုံးပြုခြင်း၊ အမြန်ပြေးခြင်းနှင့် ဂိမ်းအတွင်းဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းတို့ကို အဆင့်လိုက်လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် နည်းပြရှုထောင့်သည် FIFA World Cup အကြောင်းအရာ၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစွမ်းရည်များကို အခြေခံ၍ အစပြုသူများအတွက် လက်တွေ့အသုံးဝင်သော လေ့ကျင့်မှုများကို စုစည်းပေးထားသည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၄၅ မှ ၆၀ အထိ လေ့ကျင့်ပြီး တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်မှ ၄ ကြိမ် ပြုလုပ်ပါ။ FIFA Training Centre ၏ လေ့ကျင့်ရေးအမြင်အရ နည်းစနစ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းကို တပြိုင်နက်တည်း လေ့ကျင့်ခြင်းက ပိုမိုထိရောက်သည်။ ပထမဆုံး ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဘောလုံးပေးမှုကို ဦးစားပေးပြီး နောက်ပိုင်းမှ အမြန်နှုန်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုကို တိုးမြှင့်ပါ။

ထိပ်တန်း ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု ၇ မျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်မည်

အစပြုသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လေ့ကျင့်မှုအမည်ကို သိရုံနှင့် မပြီးပါ။ ဘာကြောင့် ထည့်သွင်းရသည်၊ ဘယ်လောက်ကြာကြာလုပ်ရသည်၊ ဘယ်အမှားကို ရှောင်ရသည်တို့ကိုပါ သိထားမှ အချိန်မဖြုန်းဘဲ တိုးတက်နိုင်မည်။ ဘောလုံးကို အင်အားကြီးကြီးကန်ပြီး “ကျွမ်းကျင်လာပြီ” ဟုထင်နေခြင်းကတော့ လေ့ကျင့်မှုမဟုတ်ဘဲ ခြေထောက်ကို အလုပ်ပိုပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ နည်းပြရှုထောင့်က အောက်ပါအဆင့်များကို လွယ်ကူမှု၊ ဂိမ်းအတွင်းအသုံးဝင်မှုနှင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာအန္တရာယ်နည်းပါးမှုအပေါ် အခြေခံ၍ အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည်။

1. နံပါတ် ၁ — ဘောလုံးကို ခြေဖဝါးဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း: ပထမဆုံးဘောလုံးထိတွေ့မှုကို တည်ငြိမ်စေသည်။
2. နံပါတ် ၂ — အတွင်းခြေဖြင့် ဘောလုံးပေးခြင်း: တိကျသော ဘောလုံးပေးမှုအခြေခံကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
3. နံပါတ် ၃ — ဘောလုံးကို အနီးကပ်ဆွဲယူပြေးခြင်း: ဦးခေါင်းမြှောက်ထားပြီး ရွေ့လျားနိုင်စေသည်။
4. နံပါတ် ၄ — နံရံနှင့် ဘောလုံးပေးလေ့ကျင့်ခြင်း: တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်သူများအတွက် တန်ဖိုးအကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
5. နံပါတ် ၅ — ရပ်တန့်ပြီး လမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်း: ခံစစ်ကစားသမားကို ကျော်ဖြတ်ရန် ကူညီသည်။
6. နံပါတ် ၆ — အကွာအဝေးတို အမြန်ပြေးခြင်း: ပထမ ၅ မီတာမှ ၁၀ မီတာအတွင်း အရှိန်တက်စေသည်။
7. နံပါတ် ၇ — အသေးစားဂိမ်းလေ့ကျင့်ခြင်း: ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် နေရာယူမှုကို တကယ်ကစားသလို လေ့ကျင့်ပေးသည်။

ဘာကြောင့် နံပါတ် ၁ က ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သနည်း

ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အစပြုသူအတွက် အရေးအကြီးဆုံး လေ့ကျင့်မှုဖြစ်ပြီး ဘောလုံးကို ခြေဖဝါးအောက်၊ အတွင်းခြေ၊ အပြင်ခြေတို့ဖြင့် ၅ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ်အထိ ထိတွေ့ပေးရသည်။ ပထမဆုံးထိတွေ့မှုက ဘောလုံးကို ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သင့်လျော်သောအကွာအဝေးတွင် ရပ်တန့်စေနိုင်မှ နောက်တစ်ဆင့် ဘောလုံးပေးခြင်း သို့မဟုတ် ပြေးထွက်ခြင်းကို အချိန်မီ ပြုလုပ်နိုင်စေသည်။

ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ဘောလုံးကို အောက်သို့သာ မကြည့်ပါနှင့်။ ထိတွေ့မှု ၃ ကြိမ် သို့မဟုတ် ၄ ကြိမ် ပြီးတိုင်း ဦးခေါင်းမြှောက်၍ ရှေ့၊ ဘေးနှင့် နောက်ဘက်ကို ကြည့်ပါ။ ဒီအလေ့အကျင့်က ပြိုင်ဘက်က ဘယ်နေရာမှာရှိသည်ကို သိစေပြီး နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ ဘောလုံးပျောက်သွားခြင်းကို လျော့ချပေးသည်။ နံရံလေ့ကျင့်မှုတွင် ဘောလုံးပြန်လာသောအခါ ခြေထောက်တစ်ဖက်တည်းကို မသုံးဘဲ ညာခြေ ၁၀ ကြိမ်၊ ဘယ်ခြေ ၁၀ ကြိမ်ဖြင့် စတင်ပါ။ FIFA Training Centre ၏ နည်းစနစ်အယူအဆနှင့်လည်း ကိုက်ညီသည့် အချက်မှာ ထိတွေ့မှုအရေအတွက်ထက် ထိတွေ့မှုအရည်အသွေးကို ဦးစားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ခြေထောက်ကို စက်ရုပ်လို လှုပ်ရှားပြီး ဦးနှောက်ကို အနားပေးထားရင် တိုးတက်မှုကလည်း အနားယူနေမည်။

ပိုမိုလက်တွေ့ကျသော အခြေခံနည်းစနစ်များအတွက် အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလမ်းညွှန် ကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်။

အသေးစိတ်လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်ကို စတင်ကြည့်ရှုလိုပါက အောက်ပါနေရာမှ ဝင်ရောက်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

နံပါတ် ၂ — ဘယ်လို ဘောလုံးပေးမှုကို တိကျအောင် လေ့ကျင့်မလဲ

အတွင်းခြေဖြင့် ဘောလုံးပေးခြင်းသည် အစပြုသူများအတွက် အလုံခြုံဆုံးနှင့် အတိကျဆုံး အခြေခံနည်းဖြစ်ပြီး ၅ မီတာမှ ၁၅ မီတာအကွာအဝေးတွင် လေ့ကျင့်သင့်သည်။ ခြေထောက်ကို ထောက်ထားသောအခါ ဘောလုံးဘေးတွင်ထားပြီး ခြေဖျားကို ပစ်မှတ်ဘက်သို့ လှည့်ထားရမည်။ ဘောလုံး၏ အလယ်ဗဟိုကို ထိမှန်ကာ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ရှေ့သို့ ပို့ပေးခြင်းက ဘောလုံးလမ်းကြောင်းကို တည်ငြိမ်စေသည်။

ဘောလုံးပေးမှုလေ့ကျင့်မှုကို အဆင့်သုံးဆင့်ခွဲပါ။ ပထမအဆင့်တွင် မရွေ့ဘဲ ပစ်မှတ်ကို ထိအောင်ပေးပါ၊ ဒုတိယအဆင့်တွင် ဘောလုံးပေးပြီး ဘေးဘက်သို့ နှစ်လှမ်းရွှေ့ကာ ပြန်လက်ခံပါ၊ တတိယအဆင့်တွင် ဘောလုံးပေးပြီး ချက်ချင်းနေရာပြောင်းပါ။ လေ့ကျင့်မှုတိုင်းတွင် ဘောလုံးပေးသူနှင့် လက်ခံသူကြား ဆက်သွယ်မှုကို ထည့်ပါ။ “ဘောလုံး”၊ “လွတ်”၊ “လှည့်” စသည့် စကားလုံးတိုများက ကစားချိန်တွင် အရေးပါသည်။ နံရံအသုံးပြုလျှင် စတင်သူတစ်ဦးတည်းလည်း ၁၅ မိနစ်အတွင်း ဘောလုံးပေးခြင်း၊ လက်ခံခြင်းနှင့် နေရာပြောင်းခြင်းကို တစ်ပြိုင်နက် လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ ဘောလုံးပေးခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်း အဆင့်မြင့်နည်းစနစ်များ တွင် ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားနှင့် ပစ်မှတ်ရွေးချယ်မှုကို ပိုမိုရှင်းပြထားသည်။

နံပါတ် ၃ — တန်ဖိုးအကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်မှုက နံရံနှင့် ဘောလုံးပေးခြင်း

နံရံနှင့် ဘောလုံးပေးခြင်းသည် ကိရိယာအနည်းဆုံးဖြင့် တစ်ဦးတည်း လေ့ကျင့်နိုင်သောကြောင့် အစပြုသူများအတွက် တန်ဖိုးအကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်မှုဖြစ်သည်။ ဘောလုံးတစ်လုံး၊ ပြားညီသော နံရံတစ်ခုနှင့် မီတာ ၅ ခန့်ရှိသော နေရာတစ်ခုသာ လိုအပ်ပြီး ၁၀ မိနစ်လျှင် ဘောလုံးထိတွေ့မှု အကြိမ် ၁၀၀ ကျော် ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် အကြိမ်ရေကိုသာ လိုက်ပြီး ပစ်မှတ်မပါဘဲ ကန်နေခြင်းက အကျိုးနည်းသည်။

လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ကြိမ်ကို အောက်ပါပုံစံဖြင့် စီစဉ်ပါ။

• ညာခြေဖြင့် အတွင်းခြေဘောလုံးပေးမှု ၂၀ ကြိမ်။
• ဘယ်ခြေဖြင့် အတွင်းခြေဘောလုံးပေးမှု ၂၀ ကြိမ်။
• ဘောလုံးပြန်လာသောအခါ ခြေတစ်ချက်ထိန်းပြီး နောက်တစ်ချက်ဖြင့် ပေးခြင်း ၂၀ ကြိမ်။
• ဘောလုံးပြန်လာသည်နှင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပေးခြင်း ၂၀ ကြိမ်။
• ဘေးဘက်ရွှေ့ပြီး ထောင့်ပြောင်းကာ ဘောလုံးပေးခြင်း ၂၀ ကြိမ်။

အချက်အလက်အသစ်တစ်ခုအနေဖြင့် နံရံကို တည့်တည့်သုံးရုံထက် ပစ်မှတ်သေးသေး ၂ ခု သို့မဟုတ် ၃ ခု သတ်မှတ်ပါက ပထမဆုံးထိတွေ့မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲသော်လည်း ဂိမ်းအတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုနှင့် ပိုနီးစပ်သည်။ ဘောလုံးက အနည်းငယ်ဘေးသို့ ထွက်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး ထိန်းချုပ်ပြီးမှ ပြန်ပေးပါ။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းက တကယ့်ပြိုင်ပွဲတွင် ပြိုင်ဘက်ဖိအားအောက် ဘောလုံးလက်ခံရသည့် အခြေအနေကို တုပပေးသည်။

လေ့ကျင့်မှုမှန်ကန်မှု၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် FIFA World Cup ၂၀၂၆ ဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုလိုလျှင် အောက်ပါခလုတ်ကို အသုံးပြုပါ။

လေ့ကျင့်ရေးအကြံပြုချက်များ ကြည့်ရန်

နံပါတ် ၄ — ဘောလုံးဆွဲယူပြေးခြင်းကို ဘယ်လိုတိုးတက်အောင်လုပ်မလဲ

ဘောလုံးဆွဲယူပြေးခြင်းသည် မြန်မြန်ပြေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြား အကွာအဝေးကို ထိန်းထားရင်း ဦးတည်ချက်ပြောင်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အစပြုသူများသည် ပထမအဆင့်တွင် တစ်ကြိမ်ထိတွေ့မှုနှင့် နောက်တစ်ကြိမ်ထိတွေ့မှုကြား ၅၀ စင်တီမီတာခန့်သာ ရှိစေပါ။ ပြိုင်ဘက်မရှိသောနေရာတွင် အနည်းငယ်ပိုဝေးသော ထိတွေ့မှုကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ခံစစ်ကစားသမားအနီးတွင် ဘောလုံးကို ခြေထောက်အနီးထားရမည်။

စတင်လေ့ကျင့်ရာတွင် မီတာ ၁၀ မှ ၁၅ အကွာအဝေးအတွင်း အလယ်အလတ်အရှိန်ဖြင့် သွားပြီး လမ်းကြောင်းအဆုံးတွင် ရပ်တန့်ပါ။ ထို့နောက် ညာဘက်သို့ အလှည့်၊ ဘယ်ဘက်သို့ အလှည့်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ဟန်လှည့်ပြီး ဦးတည်ချက်ပြောင်းပါ။ ခြေဖဝါးအောက်ဖြင့် ဘောလုံးကို ဆွဲယူခြင်း၊ အတွင်းခြေဖြင့် ထိန်းခြင်းနှင့် အပြင်ခြေဖြင့် လွှဲထုတ်ခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ပါ။ ပြေးနေစဉ် ဦးခေါင်းကို ၂ စက္ကန့်မှ ၃ စက္ကန့်တစ်ကြိမ် မြှောက်ပြီး ရှေ့ကို ကြည့်ပါ။ ဘောလုံးကို တစ်ချိန်လုံးငုံ့ကြည့်နေသူသည် ပြိုင်ဘက်မရှိသည့် ကွင်းမှာတောင် နံရံကို အနိုင်ယူနိုင်သေးသည်။ စတင်သူများအတွက် တိုးတက်မှုစစ်ဆေးရန် မီတာ ၁၅ လမ်းကြောင်းကို အချိန်မတိုင်းဘဲ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုအကြိမ်ရေကို မှတ်သားပါ။ လမ်းကြောင်းတစ်ကြိမ်တွင် ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှု ၂ ကြိမ်အောက်ရောက်လာမှ အရှိန်မြှင့်ပါ။

နံပါတ် ၅ — ဘယ်လို အရှိန်နှင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းမှုကို လုံခြုံစွာ လေ့ကျင့်မလဲ

အကွာအဝေးတို အမြန်ပြေးခြင်းသည် ဘောလုံးကစားသမားအတွက် အရေးကြီးသော်လည်း အစပြုသူများက အပူပေးခြင်းမပြုဘဲ အပြည့်အဝအရှိန်ဖြင့် ပြေးခြင်းကို ရှောင်ရမည်။ လေ့ကျင့်မှုမစမီ ၈ မိနစ်မှ ၁၂ မိနစ်အထိ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ပေါ့ပါးစွာပြေးခြင်း၊ ခြေထောက်လွှဲခြင်းနှင့် တင်ပါးလှည့်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ပါ။ ထို့နောက် မီတာ ၅ ပြေးခြင်း ၄ ကြိမ်၊ မီတာ ၁၀ ပြေးခြင်း ၄ ကြိမ်နှင့် နောက်ပြန်လျှော့ပြေးခြင်း ၄ ကြိမ်ကို ၄၅ စက္ကန့်မှ ၆၀ စက္ကန့် အနားယူ၍ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

အချက်အလက်အရ အစပြုသူတစ်ဦးအတွက် ပထမခြေလှမ်း ၃ လှမ်းသည် အမြင့်ဆုံးအရှိန်ထက် ပိုအရေးကြီးသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်ရှေ့စောင်းထားပြီး လက်များကို သဘာဝအတိုင်း လှုပ်ရှားပါ။ လမ်းကြောင်းပြောင်းရာတွင် ဒူးကို အတွင်းဘက်သို့ မကျစေဘဲ ခြေဖဝါးတစ်ခုလုံးဖြင့် မြေပြင်ကို ထိန်းချုပ်ပါ။ အမေရိကန် အားကစားဆေးပညာကောလိပ်၏ လေ့ကျင့်ခန်းလမ်းညွှန်ချက် နှင့် အားကစားဒဏ်ရာကာကွယ်ရေး အခြေခံအမြင်များအရ ကြွက်သားပင်ပန်းနေချိန်တွင် အမြင့်ဆုံးအရှိန်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြေးခြင်းထက် နည်းစနစ်မှန်ကန်မှုကို ဦးစားပေးသင့်သည်။ နာကျင်မှုသည် ပုံမှန်ပင်ပန်းမှုမဟုတ်ပါ။ ခြေကျင်းဝတ်၊ ဒူး သို့မဟုတ် ခါးတွင် နာကျင်မှုရှိလျှင် ချက်ချင်းရပ်ပြီး ကျန်းမာရေးပညာရှင်နှင့် တိုင်ပင်ပါ။

နံပါတ် ၆ — အသေးစားဂိမ်းက ဘာကြောင့် အကောင်းဆုံး စမ်းသပ်မှုဖြစ်သနည်း

အသေးစားဂိမ်းသည် လေ့ကျင့်ထားသော နည်းစနစ်များကို တကယ့်ကစားပွဲအတွင်း အသုံးချနိုင်မနိုင် စမ်းသပ်ပေးသည်။ အစပြုသူများအတွက် ကစားသမား ၃ ဦးနှင့် ၃ ဦး သို့မဟုတ် ၄ ဦးနှင့် ၄ ဦး ပုံစံကို မီတာ ၂၀ မှ ၃၀ အကွာအဝေးရှိ ကွင်းငယ်တွင် ၃ မိနစ်မှ ၅ မိနစ် အပိုင်းများဖြင့် ကစားပါ။ လူနည်းသောကြောင့် ကစားသမားတိုင်း ဘောလုံးထိတွေ့မှု ပိုရပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည့် အချိန်လည်း နည်းလာသည်။

ဂိမ်းအတွင်း ဂိုးသွင်းခြင်းတစ်ခုတည်းကို မတိုင်းတာပါနှင့်။ ဘောလုံးလက်ခံပြီး ၃ စက္ကန့်အတွင်း ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ၊ ဘောလုံးပေးပြီးနောက် နေရာပြောင်းခဲ့သလား၊ ဘောလုံးပျောက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ဖိအားပေးခဲ့သလားတို့ကို မှတ်သားပါ။ မိနစ် ၁၅ ကစားပြီးနောက် မေးခွန်းသုံးခုကို ဖြေပါ။ ဘောလုံးကို ဘယ်ခြေနှင့် ဘယ်နှစ်ကြိမ် ထိန်းခဲ့သလဲ၊ ရှေ့သို့ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ပေးနိုင်ခဲ့သလဲ၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးပြီးနောက် ဘယ်လောက်မြန်မြန် ပြန်နေရာယူနိုင်ခဲ့သလဲ။ ဒီနည်းလမ်းက ဂိုးမသွင်းနိုင်သည့်နေ့တွင်ပင် တိုးတက်မှုကို မြင်နိုင်စေသည်။

ဘောလုံးကစားပွဲအတွင်း နေရာယူမှုနှင့် အသင်းဗျူဟာ

ဘယ်လို စံနှုန်းတွေနဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေကို အဆင့်သတ်မှတ်ထားသလဲ

လေ့ကျင့်မှုများကို ဂိမ်းအတွင်းအသုံးဝင်မှု ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ နည်းစနစ်တိုးတက်မှု ၂၅ ရာခိုင်နှုန်း၊ တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်နိုင်မှု ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ကိရိယာလိုအပ်ချက်နည်းပါးမှု ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာအန္တရာယ် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် သုံးသပ်ထားသည်။ ဒီအလေးချိန်ခွဲခြားမှုကြောင့် နံရံနှင့် ဘောလုံးပေးခြင်းသည် ကုန်ကျစရိတ်နည်းပြီး နေ့စဉ်လုပ်နိုင်သဖြင့် အဆင့်မြင့်လာသည်။ အလှပဆုံး လှည့်ကွက်များကို အဆင့်နိမ့်ထားခြင်းမှာ မကောင်း၍မဟုတ်ဘဲ အစပြုသူတစ်ဦး၏ အခြေခံအကျိုးအမြတ်နှင့် မကိုက်ညီသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ ၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များအရ အရွယ်ရောက်သူများသည် တစ်ပတ်လျှင် အလယ်အလတ်ပြင်းအား လှုပ်ရှားမှု မိနစ် ၁၅၀ မှ ၃၀၀ အထိ ရရှိသင့်သည်။ သို့သော် ဒီအချက်ကို ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုတစ်ခုလုံးကို အပြင်းအထန် ပြုလုပ်ရန် ခွင့်ပြုချက်ဟု မယူဆပါနှင့်။ FIFA ၏ လေ့ကျင့်ရေးအမြင်ကို မြန်မာလိုပြန်ဆိုလျှင် “ကစားသမားသည် နည်းစနစ်ကို သီးခြားမဟုတ်ဘဲ ကစားပွဲအခြေအနေအတွင်း သင်ယူသင့်သည်” ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အဲဒါကြောင့် နံရံလေ့ကျင့်မှုနှင့် အသေးစားဂိမ်းကို အတူတကွ ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်မှုတိုင်းတွင် ပူနွေးမှု၊ အဓိကနည်းစနစ်၊ လက်တွေ့ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အေးချမ်းစွာ အဆုံးသတ်ခြင်းဟူသော အပိုင်းလေးခု ပါဝင်စေပါ။

နည်းပြရှုထောင့်၏ အစီအစဉ်နှင့် FIFA World Cup ၂၀၂၆ အသင်းဗျူဟာများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုလိုပါက ဒီနေရာမှ စတင်နိုင်သည်။

အသေးစိတ်ကြည့်ရန်

ဘယ်လေ့ကျင့်မှုကို သင်ရွေးချယ်သင့်သလဲ

အချိန်နည်းလျှင် ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် နံရံနှင့် ဘောလုံးပေးခြင်းကို ရွေးချယ်ပါ။ တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်ရသူအတွက် နံရံလေ့ကျင့်မှု၊ သူငယ်ချင်းနှင့် လေ့ကျင့်ရသူအတွက် ဘောလုံးပေးခြင်းနှင့် အသေးစားဂိမ်း၊ အမြန်နှုန်းတိုးလိုသူအတွက် မီတာ ၅ မှ ၁၀ အထိ အကွာအဝေးတိုပြေးခြင်းသည် ပိုသင့်လျော်သည်။ အစပြုသူသည် တစ်ပတ်အတွင်း လေ့ကျင့်မှု ၇ မျိုးလုံးကို အပြည့်အဝ ထည့်သွင်းရန် မလိုပါ။ အဲဒါက လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်မဟုတ်ဘဲ ခြေထောက်များကို အလုပ်ထုတ်ပယ်ရန် စီမံချက်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

အောက်ပါ ၄ ပတ်အစီအစဉ်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

1. ပထမပတ် — ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ အတွင်းခြေဘောလုံးပေးမှုနှင့် ပူနွေးမှုကို အဓိကထားပါ။
2. ဒုတိယပတ် — နံရံလေ့ကျင့်မှုနှင့် အနီးကပ်ဘောလုံးဆွဲယူပြေးခြင်းကို ထည့်ပါ။
3. တတိယပတ် — မီတာ ၅ မှ ၁၀ အထိ အမြန်ပြေးခြင်းနှင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းမှုကို ထည့်ပါ။
4. စတုတ္ထပတ် — ၃ ဦးနှင့် ၃ ဦး အသေးစားဂိမ်းကစားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကို စစ်ဆေးပါ။

လေ့ကျင့်မှုတစ်ကြိမ်ပြီးတိုင်း ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှု၊ ဘယ်ခြေထိတွေ့မှု၊ တိကျသောဘောလုံးပေးမှုနှင့် စုစုပေါင်းလေ့ကျင့်ချိန်တို့ကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ တစ်ပတ်အတွင်း ကိန်းဂဏန်းများ ပိုကောင်းလာခြင်းသည် တိုးတက်မှု၏ အကောင်းဆုံးအချက်ပြဖြစ်သည်။ အသက်အရွယ်၊ ကျန်းမာရေးအခြေအနေ သို့မဟုတ် ယခင်ဒဏ်ရာရှိပါက အမြန်နှုန်းကို လျှော့ချပြီး ကျွမ်းကျင်သော နည်းပြ သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးပညာရှင်ထံမှ အကြံဉာဏ်ရယူပါ။

အခုချက်ချင်း စနစ်တကျ စတင်လိုသူများအတွက် နောက်ဆုံးအကြံပြုချက်မှာ ပထမနေ့တွင် မိနစ် ၄၅ အစီအစဉ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ပြီးအောင်လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်မှုကို များများလုပ်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရပ်သွားခြင်းထက် တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ် ဆက်တိုက်လုပ်နိုင်ခြင်းက ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

မေးခွန်း: အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုဆိုတာ ဘာလဲ

အဖြေ: အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုဆိုသည်မှာ ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဘောလုံးပေးခြင်း၊ ဘောလုံးဆွဲယူပြေးခြင်းနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းတို့ကို အခြေခံမှ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်တွင် လှည့်ကွက်များထက် ပထမဆုံးဘောလုံးထိတွေ့မှုနှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်အသုံးပြုမှုကို ဦးစားပေးပါ။ တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၄၅ မှ ၆၀ အထိ၊ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်ခန့် လေ့ကျင့်ခြင်းက လက်တွေ့ကျသည်။ FIFA Training Centre ၏ အမြင်နှင့်အညီ နည်းစနစ်ကို သီးခြားလေ့ကျင့်ရုံမဟုတ်ဘဲ အသေးစားဂိမ်းအတွင်း အသုံးချသင့်သည်။

မေးခွန်း: ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုကို တစ်ပတ်လျှင် ဘယ်နှစ်ကြိမ်လုပ်သင့်သလဲ

အဖြေ: အစပြုသူများသည် တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်မှ ၄ ကြိမ်အထိ လေ့ကျင့်သင့်သည်။ လေ့ကျင့်ရက်များကြားတွင် အနည်းဆုံး တစ်ရက်နားခြင်းက ကြွက်သားပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် ကူညီပေးသည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ပူနွေးမှု ၁၀ မိနစ်၊ နည်းစနစ် ၂၅ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်နှင့် အသေးစားဂိမ်း သို့မဟုတ် အေးချမ်းစွာအဆုံးသတ်မှု ၁၀ မိနစ်ခန့် ခွဲဝေပါ။ ဒဏ်ရာဟောင်းရှိသူများက ကြာချိန်နှင့် အရှိန်ကို ကိုယ်ပိုင်ကျန်းမာရေးအခြေအနေအရ လျှော့ချသင့်သည်။

မေးခွန်း: နံရံနှင့် ဘောလုံးပေးခြင်းနဲ့ သူငယ်ချင်းနှင့် ဘောလုံးပေးခြင်း ဘာကွာသလဲ

အဖြေ: နံရံလေ့ကျင့်မှုက တစ်ဦးတည်း လုပ်နိုင်ပြီး ဘောလုံးပေးမှုနှင့် ပထမဆုံးထိတွေ့မှုကို အကြိမ်များစွာ ပြန်လုပ်နိုင်သည်။ သူငယ်ချင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခြင်းကတော့ ရွေ့လျားနေသော ကစားသမား၊ အသံဖြင့်ဆက်သွယ်မှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ဖိအားကို ပိုမိုနီးစပ်စွာ တုပနိုင်သည်။ တစ်ဦးတည်းအချိန်ရသူက နံရံလေ့ကျင့်မှု ၁၅ မိနစ်ပြုလုပ်ပြီး နောက်ပိုင်း သူငယ်ချင်းနှင့် ၃ ဦးနှင့် ၃ ဦး အသေးစားဂိမ်းကစားပါ။ နည်းစနစ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် နှစ်မျိုးလုံး တိုးတက်စေရန် နှစ်မျိုးစလုံးကို ပေါင်းစပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

မေးခွန်း: ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုအတွက် ကုန်ကျစရိတ်များစွာ လိုအပ်သလား

အဖြေ: အခြေခံဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုအတွက် ဘောလုံးတစ်လုံး၊ အားကစားဖိနပ်နှင့် လုံခြုံသောနေရာတစ်ခုသာ လိုအပ်သောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်နည်းသည်။ ကွန်များမရှိလျှင် ရေဘူးများ သို့မဟုတ် အရောင်ကွဲပြားသော အရာများကို လမ်းကြောင်းမှတ်တိုင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ခြေထောက်ကာကွယ်မှုကောင်းသော ဖိနပ်ကို ရွေးချယ်ပါ၊ အထူးသဖြင့် မြက်ခင်းပြင်နှင့် မာကျောသောကွင်းအတွက် ဖိနပ်အမျိုးအစား မတူနိုင်သည်။ အမည်ကြီးဖိနပ်ရှိခြင်းက ထိန်းချုပ်မှုနည်းစနစ်ကို အလိုအလျောက် မပေးနိုင်ပါ။

မေးခွန်း: ဘောလုံးဆွဲယူပြေးရာတွင် ဘောလုံးမကြာခဏ ပျောက်သွားလျှင် ဘာလုပ်ရမလဲ

အဖြေ: အရှိန်ကို လျှော့ချပြီး ဘောလုံးနှင့် ခြေထောက်ကြားအကွာအဝေးကို ၅၀ စင်တီမီတာခန့်အတွင်း ထိန်းထားပါ။ မီတာ ၁၀ မှ ၁၅ အကွာအဝေးကို ဖြည်းဖြည်းသွားပြီး ၁၅ မီတာတစ်ကြိမ်တွင် ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုအကြိမ်ရေကို မှတ်သားပါ။ လမ်းကြောင်းတစ်ကြိမ်တွင် နှစ်ကြိမ်အောက်သာ ပျောက်တော့မှ အရှိန်မြှင့်ပါ။ ဦးခေါင်းကို ၂ စက္ကန့်မှ ၃ စက္ကန့်တစ်ကြိမ် မြှောက်ကြည့်ခြင်းက ရှေ့နေရာကို သိစေပြီး ဘောလုံးကိုသာ ငုံ့ကြည့်နေသည့် အလေ့အကျင့်ကို ပြင်ပေးသည်။

မေးခွန်း: လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ဒူး သို့မဟုတ် ခြေကျင်းဝတ်နာလျှင် ဘာလုပ်သင့်သလဲ

အဖြေ: ဒူး သို့မဟုတ် ခြေကျင်းဝတ်တွင် ချွန်ထက်သောနာကျင်မှုရှိလျှင် လေ့ကျင့်မှုကို ချက်ချင်းရပ်ပြီး ကျန်းမာရေးပညာရှင်ထံမှ စစ်ဆေးမှုခံယူသင့်သည်။ ပုံမှန်ကြွက်သားပင်ပန်းမှုနှင့် အဆစ်နာကျင်မှုကို မရောထွေးပါနှင့်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ၈ မိနစ်မှ ၁၂ မိနစ်အထိ ပူနွေးမှုလုပ်ပြီး အရှိန်နှင့် ခုန်ခြင်းအရေအတွက်ကို လျှော့ချပါ။ နာကျင်မှုဆက်ရှိနေပါက ကိုယ်တိုင်ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခြင်းထက် နည်းပြ၊ အားကစားဆေးပညာရှင် သို့မဟုတ် အရိုးအဆစ်ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တိုင်ပင်ခြင်းက ပိုလုံခြုံသည်။

အဆုံးသတ်အနေဖြင့် အစပြုသူများသည် အမှား ၇ ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြင်ရန် မလိုပါ။ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ အတွင်းခြေဘောလုံးပေးမှုနှင့် နံရံလေ့ကျင့်မှုတို့ဖြင့် စတင်ပြီး တစ်ပတ်ချင်းစီ တိုးမြှင့်ပါ။ နည်းစနစ်မှန်ကန်မှု၊ ခန္ဓာကိုယ်လုံခြုံမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းကို တပြိုင်နက် ဦးစားပေးနိုင်သူက ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် ပိုမိုတည်ငြိမ်သော ကစားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်။

သင်၏ ဘောလုံးတိုးတက်မှုအစီအစဉ်ကို ယနေ့စတင်ချင်ပါက အောက်ပါခလုတ်ကို နှိပ်ပါ။

ယနေ့ စတင်လေ့ကျင့်ရန်