မစတင်မီ ၂၀၂၆ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းကို ဖတ်ပါ

မစတင်မီ ၂၀၂၆ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းကို ဖတ်ပါ

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း၏ အဓိကအချက်မှာ နည်းစနစ်ကို အတင်းအကျပ်သင်ပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကစားရင်း သင်ယူစေခြင်းဖြစ်သည်။ မိဘများနှင့် နည်းပြများသည် အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အထိ ကလေးများအတွက် ပျော်စရာလှုပ်ရှားမှုများ၊ အသက် ၇ နှစ်မှ ၉ နှစ်အထိ ကလေးများအတွက် ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် အခြေခံပေးပို့မှုများကို ဦးစားပေးသင့်သည်။ အသက် ၈ နှစ်အောက် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ၃၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်အတွင်း ကန့်သတ်ပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် အရည်အချင်း ၂ မျိုး သို့မဟုတ် ၃ မျိုးသာ လေ့ကျင့်စေခြင်းက ပိုထိရောက်သည်။ နိုင်ငံတကာဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ လူငယ်ဘောလုံးအမြင်အရ ပြိုင်ဆိုင်မှုထက် လုံခြုံမှု၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုကို ဦးစားပေးရမည်။ ထို့ကြောင့် မိဘအနေဖြင့် ရလဒ်ကို မတောင်းဆိုမီ ကလေး၏ အားထုတ်မှုကို ချီးကျူးပြီး သင့်လျော်သော ဘောလုံး၊ ဖိနပ်နှင့် နေရာကို ပြင်ဆင်ပါ။

Photo by 艺科 同学 on Pexels

“နည်းပြရှုထောင့်” သည် ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား၊ အသင်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများကို ဖော်ပြသည့် ဘောလုံးအကြောင်းအရာဆိုက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကလေးကို အနာဂတ်ကမ္ဘာ့ဖလားချန်ပီယံဟု ချက်ချင်းကြေညာမည့်အစား အောက်ပါအခြေခံများကို တစ်ဆင့်ချင်း လေ့ကျင့်ပါ။ ဘောလုံးအသစ်တစ်လုံးဝယ်ပြီး ကလေးကို ဘေးကနေ အော်ဟစ်နေခြင်းက နည်းပြခြင်းမဟုတ်ပါ၊ အိမ်နီးချင်းများကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးသည့် အသံလေ့ကျင့်ခန်းသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်အခြေခံများကို သိလိုပါက [Internal Link: ကလေးများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလမ်းညွှန်] ကိုလည်း ဖတ်ရှုနိုင်သည်။

ပိုမိုအသေးစိတ်သော လေ့ကျင့်နည်းများကို စတင်ကြည့်ရှုလိုပါက အောက်ပါနေရာမှ ဝင်ရောက်လေ့လာပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

၂၀၂၅ မတိုင်မီ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းက ဘယ်လိုလဲ

၂၀၂၅ မတိုင်မီ လူငယ်ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုများတွင် နည်းပြက ပြောပြီး ကလေးက လိုက်လုပ်သည့် ပုံစံကို မကြာခဏအသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင် ကလေးဗဟိုပြု လေ့ကျင့်နည်းက ပိုမိုအသုံးဝင်လာသည်။ အခြေခံအဆင့်တွင် ဘောလုံးထိတွေ့မှု၊ ကိုယ်ခန္ဓာဟန်ချက်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်မှုတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွံ့ဖြိုးစေသင့်သည်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ ၏ ကလေးများအတွက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုအကြံပြုချက်များအရ အသက် ၅ နှစ်မှ ၁၇ နှစ်အတွင်း ကလေးများသည် တစ်နေ့လျှင် ပျမ်းမျှ မိနစ် ၆၀ ခန့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားသင့်သော်လည်း အားကစားလေ့ကျင့်မှုကို အဆက်မပြတ်ဖိအားပေးခြင်း မဖြစ်သင့်ပါ။

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းကို အဆင့် ၅ ဆင့်ဖြင့် တည်ဆောက်နိုင်သည်။

1. ဘောလုံးကို ခြေဖဝါး၊ ခြေဖျားနှင့် ခြေထောက်အတွင်းပိုင်းဖြင့် ထိတွေ့စေပါ။
2. မတ်တပ်ရပ်နေသည့် ဘောလုံးကို ပထမဆုံးထိတွေ့ထိန်းချုပ်စေပါ။
3. အကွာအဝေး ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအတွင်း ပေးပို့မှုလေ့ကျင့်ပါ။
4. ကွန်များကြားတွင် သေးငယ်သောထိတွေ့မှုများဖြင့် ဒရစ်ဘလင်းလုပ်ပါ။
5. ဂိုးပစ်ခြင်းကို အင်အားထက် ဦးတည်ချက်နှင့် ခြေထောက်ပုံစံကို အာရုံစိုက်ပါ။

ကျွန်ုပ်တွေ့မြင်ရသည့် အမှားကြီးတစ်ခုမှာ ကလေးအသက် ၆ နှစ်တွင် လူကြီးပွဲစဉ်ကဲ့သို့ နည်းဗျူဟာ ၁၁ ယောက်စာ သင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအသက်အရွယ်တွင် “ဘယ်နေရာမှာ ရပ်မလဲ” ထက် “ဘောလုံးရောက်လာရင် ဘာလုပ်မလဲ” ဆိုသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်က ပိုအရေးကြီးသည်။ ဂျာမနီ၊ နယ်သာလန်နှင့် ဂျပန်နိုင်ငံတို့၏ လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအစီအစဉ်များတွင်လည်း ဘောလုံးထိတွေ့မှုအရေအတွက်နှင့် အခြေအနေအလိုက် ကစားစေမှုကို အခြေခံထားကြသည်။

၂၀၂၆ ခုနှစ်မှာ ဘာတွေပြောင်းလဲလာသလဲ

၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုသည် အနိုင်ရရေးထက် သင်ယူမှုအတွေ့အကြုံ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုံခြုံမှုနှင့် ကိုယ်ပိုင်တိုးတက်မှုကို ပိုမိုအလေးထားလာသည်။ အသက် ၈ နှစ်အောက်ကလေးများအတွက် တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၃၀ မိနစ်မှ ၆၀ မိနစ်အထိ လေ့ကျင့်ပြီး အနားယူချိန်ထည့်ပေးခြင်းက လက်တွေ့ကျသည်။ ၂၀၂၆ ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလားကို မိသားစုအတူကြည့်ပြီး ကစားသမားတစ်ဦး၏ ဘောလုံးမရှိချိန် လှုပ်ရှားပုံ၊ ပေးပို့မည့်နေရာရွေးချယ်ပုံတို့ကို ဆွေးနွေးနိုင်သည်။ သို့သော် ရုပ်သံထဲက ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကစားသမားတစ်ဦး၏ လှည့်ကွက်ကို ကလေးက ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် အပြည့်အဝတုပနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းသည် တော်တော်ရယ်စရာကောင်းသည်။

နောက်ထပ်အရေးကြီးသည့် ပြောင်းလဲမှုမှာ ကစားပွဲငယ်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ၃ ယောက်နှင့် ၃ ယောက်၊ ၄ ယောက်နှင့် ၄ ယောက် ကစားပွဲများသည် ကလေးတစ်ဦးချင်းစီကို ဘောလုံးထိတွေ့ခွင့်ပိုပေးပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရသည့်အကြိမ်ရေကို တိုးစေသည်။ အလေ့အကျင့်စမ်းသပ်မှု ၁၂ ကြိမ်တွင် ကလေးများကို တန်းစီစောင့်ခိုင်းသည့် လေ့ကျင့်ခန်းထက် ကစားပွဲငယ်များက တစ်ဦးချင်းဘောလုံးထိတွေ့မှု ပိုမိုရရှိစေကြောင်း လူငယ်နည်းပြများက မကြာခဏသတိပြုကြသည်။ နည်းပြ၏စကားကိုလည်း တစ်ကြိမ်လျှင် ၁၀ စက္ကန့်မှ ၂၀ စက္ကန့်အတွင်း တိုတိုနှင့် ရှင်းရှင်းပြောသင့်သည်။

Photo by Pew Nguyen on Pexels

လက်တွေ့သင်ခန်းစာနှင့် နည်းစနစ်အဆင့်မြှင့်မှုများအတွက် [Internal Link: ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ဘောလုံးထိန်းချုပ်နည်း] ကို ဆက်လက်ဖတ်ပါ။

ကလေးကစားသမားတွေအတွက် ဘာတွေပြောင်းလဲသွားသလဲ

ကလေးကစားသမားအတွက် အကြီးမားဆုံးပြောင်းလဲမှုမှာ လေ့ကျင့်မှုကို “အမှားမလုပ်ရ” စနစ်မှ “အမှားကနေ ပြန်စမ်းကြည့်” စနစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမထိတွေ့မှု မကောင်းလျှင် ချက်ချင်းအပြစ်တင်မည့်အစား ဘောလုံးကို ကိုယ်ခန္ဓာဘေးဘက်သို့ ထိန်းချုပ်ရန်၊ မျက်လုံးကို ဘောလုံးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အကြား ပြောင်းကြည့်ရန် သင်ပေးပါ။ ပထမထိတွေ့မှုကို ၁၀ ကြိမ်လေ့ကျင့်ရာတွင် ၇ ကြိမ်အောင်မြင်လျှင် ထိုအဆင့်အတွက် လုံလောက်သောအခြေခံရှိပြီး အမြန်နှုန်း သို့မဟုတ် ဖိအားကို အနည်းငယ်တိုးနိုင်သည်။ ဤအချက်သည် စာအုပ်ထဲက လှပသောစကားမဟုတ်ဘဲ တိုးတက်မှုကိုတိုင်းတာနိုင်သည့် လက်တွေ့စံတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကလေးတစ်ဦး၏ လေ့ကျင့်မှုကို အောက်ပါပုံစံဖြင့် စီမံနိုင်သည်။

• ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ်အထိ လွတ်လပ်စွာ ဘောလုံးကစားခြင်း
• ၈ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ်အထိ ပထမထိတွေ့မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှု
• ၈ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ်အထိ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ဦးတည်ချက်ပြောင်းခြင်း
• ၈ မိနစ်မှ ၁၂ မိနစ်အထိ ပေးပို့မှုနှင့် ကစားပွဲငယ်
• ၅ မိနစ်အထိ အေးဆေးလှုပ်ရှားခြင်းနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း

ကျွန်ုပ်အမြင်အရ မိဘများသည် “ဂိုးဘယ်နှဂိုးသွင်းလဲ” ထက် “ဘောလုံးမရခင် ဘယ်နေရာကိုကြည့်လဲ”၊ “အသင်းဖော်ကို ဘယ်အချိန်မှာ ပေးလဲ”၊ “ရှုံးပြီးနောက် ပြန်ကစားနိုင်လား” တို့ကို မေးသင့်သည်။ ဤမေးခွန်းများသည် နည်းစနစ်၊ အသိဉာဏ်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွံ့ဖြိုးစေသည်။ ဘောလုံးပေးပို့မှုသည် ခြေထောက်အင်အားပြိုင်ပွဲမဟုတ်ဘဲ အသင်းဖော်၏ ခြေထောက်အတွင်းပိုင်း သို့မဟုတ် ပြေးမည့်နေရာသို့ တိကျစွာပေးပို့ခြင်းဖြစ်သည်။

သင့်ကလေးအတွက် လုံခြုံသော လေ့ကျင့်မှုအစီအစဉ်ကို ရွေးချယ်လိုပါက အောက်ပါအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုပါ။

လမ်းညွှန်ချက်များ ကြည့်ရန်

အခုအချိန်မှာ မိဘနဲ့နည်းပြတွေ ဘာလုပ်သင့်သလဲ

လက်ရှိအခြေအနေတွင် ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းကို ရွေးချယ်ရာ၌ နည်းပြ၏ အော်ဟစ်သံထက် အစီအစဉ်၏ အရည်အသွေးကို စစ်ဆေးပါ။ ကလေးတစ်ဦးချင်းစီအတွက် ဘောလုံးတစ်လုံး သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ကလေး ၂ ယောက်လျှင် ဘောလုံးတစ်လုံးရှိပါသလား၊ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုတွင် တန်းစီစောင့်ရချိန် များလွန်းပါသလား၊ လုံခြုံရေးနှင့် ရေသောက်ချိန်ကို ထည့်သွင်းထားပါသလားဆိုသည်ကို ကြည့်ပါ။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ထားပြီး နည်းစနစ်ကို ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ထားနိုင်သည်။ အသက် ၇ နှစ်မှ ၁၀ နှစ်တွင် ထိန်းချုပ်မှု၊ ပေးပို့မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကို ပိုမိုစနစ်တကျ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ရေဓာတ်ဆုံးရှုံးမှု၊ အပူချိန်နှင့် ဖိနပ်အရွယ်အစားကိုလည်း မမေ့ပါနှင့်။ အပူပြင်းသောနေ့တွင် မိနစ် ၂၀ တစ်ကြိမ် ရေသောက်ချိန်ပေးခြင်းနှင့် မျက်နှာပြင်အပူကို လက်ဖြင့်စမ်းခြင်းက ရိုးရှင်းသော်လည်း ထိရောက်သော အန္တရာယ်ကာကွယ်မှုဖြစ်သည်။ အာရှဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် ၏ လူငယ်ဘောလုံးအစီအစဉ်များကလည်း အခြေခံစွမ်းရည်နှင့် ဘေးကင်းသော ကစားပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်စပ်စဉ်းစားထားသည်။ “လေ့ကျင့်မှုက ကလေးအတွက် ဖြစ်ရမည်၊ ကလေးက လေ့ကျင့်မှုအတွက် မဖြစ်ရ” ဟူသည့် မူဝါဒကို လက်တွေ့ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းတွင် အသုံးချပါ။

ကလေး၏တိုးတက်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ရာတွင် အပတ်စဉ် တိုတောင်းသောမှတ်စုတစ်ခုရေးပါ။ ဥပမာ “ဒီအပတ်တွင် ဘောလုံးကို ကိုယ်ဘေးသို့ ပိုကောင်းစွာထိန်းနိုင်သည်” ဟုရေးနိုင်ပြီး အမှားအကြိမ်ရေကိုသာ မတွက်ပါနှင့်။ မိဘ၏ မှန်ကန်သောချီးကျူးမှုသည် ကလေးအား ဆက်လက်လေ့ကျင့်စေသော်လည်း အခြားကလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် ယုံကြည်မှုကို တိတ်တဆိတ်ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ကလေးက ပင်ပန်းနေခြင်း၊ နာကျင်မှုရှိခြင်း သို့မဟုတ် မကစားလိုခြင်းကို ပြောလျှင် ထိုအချက်ကို လေးစားပြီး လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်ပါ။

Photo by RDNE Stock project on Pexels

ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော အကြံပြုချက်များကို သိလိုပါက [Internal Link: လူငယ်ကစားသမားအတွက် လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်] ကို ဖတ်ရှုပါ။

လာမည့်သုံးလအတွက် ခန့်မှန်းချက်သုံးချက်က ဘာတွေလဲ

လာမည့်သုံးလအတွင်း ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုတွင် အောက်ပါလမ်းကြောင်းသုံးခု ပိုမိုမြင်တွေ့ရမည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ပထမအချက်မှာ ကစားပွဲငယ်များနှင့် အခြေအနေအလိုက် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ပိုမိုအသုံးပြုလာမည်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ အောင်မြင်မှုကို ဂိုးနှင့် အနိုင်ရမှတ်တင်မကဘဲ ဘောလုံးထိတွေ့မှု၊ ပေးပို့မှုတိကျမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်အရည်အသွေးတို့ဖြင့်လည်း သုံးသပ်လာမည်ဖြစ်သည်။ တတိယအချက်မှာ မိဘများသည် နည်းပြ၏အမိန့်ကိုသာ နားထောင်မည့်အစား လေ့ကျင့်ရေးပတ်ဝန်းကျင်၊ ကလေးစိတ်ကျန်းမာရေးနှင့် ဒဏ်ရာကာကွယ်ရေးကို ပိုမိုစစ်ဆေးလာမည်ဖြစ်သည်။

1. အသက်အရွယ်အလိုက် ကွဲပြားသော ဘောလုံးအရွယ်အစားနှင့် ဂိုးအရွယ်အစားကို အသုံးပြုလာမည်။
2. တစ်ကြိမ်လျှင် အရည်အချင်းတစ်ခုကိုသာ မဟုတ်ဘဲ ပေးပို့မှု၊ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပေါင်းစပ်လေ့ကျင့်လာမည်။
3. ကလေးတစ်ဦးချင်း တိုးတက်မှုမှတ်တမ်းကို အပတ်စဉ် ပြန်လည်သုံးသပ်လာမည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ကလေး၏စိတ်ဝင်စားမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်လေ့ကျင့်ပြီး နှစ်ပတ်အတွင်း စိတ်ကုန်သွားခြင်းထက် တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်၊ ခြောက်လကြာ ဆက်လက်ကစားနိုင်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလား၏ ကြီးမားသောစင်မြင့်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်အားတက်ကြွစေပါ၊ သို့သော် ကလေး၏အိမ်နောက်ဖေးကွင်းထဲတွင် အောင်မြင်မှု၏ အစပြုရာမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ဘောလုံးကို ထပ်မံထိတွေ့လိုစိတ်ဖြစ်သည်။ ထိုစိတ်ကို မိဘ၏ အော်ဟစ်သံဖြင့် မဖျက်ဆီးပါနှင့်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သင့်ကလေး၏အသက်၊ အချိန်နှင့် ရည်မှန်းချက်နှင့် ကိုက်ညီသော လေ့ကျင့်မှုကို ရွေးချယ်ပါ။ “နည်းပြရှုထောင့်” တွင် ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများနှင့် အသင်းဗျူဟာများကို လေ့လာနိုင်သော်လည်း ကလေး၏နေ့စဉ်တိုးတက်မှုကို ဖန်တီးပေးမည့်အရာမှာ ကွင်းပေါ်တွင် လုံခြုံစွာ ကစားသည့် မိနစ်တိုင်းဖြစ်သည်။

သင့်မိသားစု၏ ဘောလုံးလေ့လာမှုကို ယနေ့ပင် စတင်လိုပါက ဤနေရာကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုပါ။

ယနေ့ စတင်လေ့လာရန်

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

မေးခွန်း။ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းဆိုတာ ဘာလဲ။

အဖြေ။ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းဆိုသည်မှာ အသက်အရွယ်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုအဆင့်အလိုက် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့မှု၊ ပစ်သွင်းမှုနှင့် အသင်းလိုက်ဆုံးဖြတ်ချက်များကို သင်ကြားပေးသည့် လေ့ကျင့်မှုဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အတွင်း ကစားရင်းသင်ယူမှုကို ဦးစားပေးပြီး အသက် ၇ နှစ်မှ ၁၀ နှစ်တွင် နည်းစနစ်ကို ပိုမိုစနစ်တကျ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ အနိုင်ရမှတ်ထက် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဘေးကင်းမှုကို အရင်စဉ်းစားပါ။

မေးခွန်း။ ကလေးကို ဘောလုံးဘယ်လို စတင်လေ့ကျင့်ပေးရမလဲ။

အဖြေ။ ပထမဆုံး ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ်အထိ ကလေးကို ဘောလုံးနှင့် လွတ်လပ်စွာကစားစေပြီး နောက်ထပ် ၁၀ မိနစ်ခန့် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဒရစ်ဘလင်း လေ့ကျင့်ပါ။ ထို့နောက် ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအကွာတွင် ပေးပို့မှုနှင့် ကစားပွဲငယ် ထည့်သွင်းပါ။ စုစုပေါင်း ၃၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်အတွင်းထားပြီး အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှုရှိလျှင် ချက်ချင်းရပ်ပါ။

မေးခွန်း။ ဒရစ်ဘလင်းနဲ့ ပေးပို့မှု ဘယ်ဟာကို အရင်သင်ပေးသင့်သလဲ။

အဖြေ။ ကလေးငယ်များအတွက် ဘောလုံးကို ခြေထောက်အနီးတွင် ထိန်းနိုင်စေရန် ဒရစ်ဘလင်းအခြေခံကို အရင်သင်ပေးသင့်သည်။ သို့သော် အသက် ၇ နှစ်ကျော်လာလျှင် ပေးပို့မှုကို လျစ်လျူမရှုဘဲ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ပေးပို့မှုကို ပေါင်းစပ်လေ့ကျင့်ပါ။ ဘောလုံးကို အမြဲတမ်းကိုယ်တိုင်ဆွဲသွားခြင်းသည် ကစားသမားကောင်းဖြစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ၊ အသင်းဖော်ကို မမြင်သော အလေ့အကျင့်ဖြစ်နိုင်သည်။

မေးခွန်း။ ကလေးက လေ့ကျင့်မှုမှာ မတိုးတက်ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ။

အဖြေ။ လေ့ကျင့်ခန်းကို ပိုမိုခက်ခဲအောင် မတိုးမီ ဘောလုံးအရွယ်အစား၊ နေရာ၊ အချိန်နှင့် နည်းပြစကားပြောပုံကို စစ်ဆေးပါ။ တစ်ကြိမ်လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုသာထားပြီး အောင်မြင်မှု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရရှိမှသာ ဖိအား သို့မဟုတ် အမြန်နှုန်းတိုးပါ။ ရက်သတ္တပတ် ၂ ပတ်မှ ၄ ပတ်အတွင်း တိုးတက်မှုမရှိဘဲ နာကျင်မှု၊ ပင်ပန်းမှုများရှိလျှင် ဆရာဝန် သို့မဟုတ် အရည်အချင်းရှိနည်းပြနှင့် တိုင်ပင်ပါ။

မေးခွန်း။ အိမ်မှာ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရန် ဘာတွေလိုအပ်သလဲ။

အဖြေ။ ဘောလုံးတစ်လုံး၊ နေရာလွတ် ၃ မီတာမှ ၅ မီတာ၊ ကွန်အစားသုံးနိုင်သည့် ပလတ်စတစ်ဘူး ၄ လုံးနှင့် ရေဘူးတစ်ဘူးရှိလျှင် အခြေခံလေ့ကျင့်မှု စတင်နိုင်သည်။ ဖိနပ်သည် ခြေထောက်နှင့် သင့်တော်ပြီး ချော်လဲမှုမဖြစ်စေရန် အရေးကြီးသည်။ ကားလမ်း၊ ချော်လဲလွယ်သော ကြမ်းပြင်နှင့် မျက်နှာပြင်ပူလွန်းသည့်နေရာများကို ရှောင်ပါ။

မေးခွန်း။ ဘောလုံးသင်တန်းနဲ့ မိဘကိုယ်တိုင်သင်ပေးခြင်း ဘာကွာသလဲ။

အဖြေ။ ဘောလုံးသင်တန်းတွင် စနစ်တကျအစီအစဉ်၊ အသင်းလိုက်ကစားမှုနှင့် အရည်အချင်းရှိနည်းပြ၏ တုံ့ပြန်ချက်ရနိုင်ပြီး မိဘကိုယ်တိုင်သင်ပေးခြင်းတွင် အချိန်နှင့် ကုန်ကျစရိတ် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၇ နှစ်အတွင်း အိမ်တွင် ပျော်စရာကစားခြင်းက လုံလောက်နိုင်သော်လည်း အသက် ၈ နှစ်ကျော်ပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်လိုပါက သင်တန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနိုင်သည်။ သင်တန်းမရွေးမီ ကလေးတစ်ဦးချင်း ဘောလုံးအရေအတွက်၊ အုပ်စုအရွယ်အစား၊ လုံခြုံရေးစည်းမျဉ်းနှင့် နည်းပြအရည်အချင်းကို စစ်ဆေးပါ။

မေးခွန်း။ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုအတွက် ကုန်ကျစရိတ် ဘယ်လောက်လိုအပ်သလဲ။

အဖြေ။ အိမ်တွင်လေ့ကျင့်ပါက ဘောလုံးနှင့် ရိုးရိုးလေ့ကျင့်ရေးကွန်များအတွက် တစ်ကြိမ်တည်းကုန်ကျစရိတ်သာ အဓိကလိုအပ်ပြီး တိကျသောပမာဏမှာ ဒေသနှင့် ပစ္စည်းအရည်အသွေးအလိုက် ကွာခြားသည်။ အကယ်ဒမီသင်တန်းများတွင် လစဉ်ကြေး၊ ကွင်းကြေး၊ ဝတ်စုံနှင့် ပြိုင်ပွဲကြေးများ ထပ်မံပါဝင်နိုင်သည်။ အနိမ့်ဆုံးကုန်ကျစရိတ်ကိုသာ မကြည့်ဘဲ အုပ်စုထဲရှိကလေးအရေအတွက်၊ လေ့ကျင့်ချိန်နှင့် နည်းပြ၏အတွေ့အကြုံကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး ရွေးချယ်ပါ။